از علم و عمل است . بنابراين مال نسبت به اين دو هدف ستوده و نكوهيده است . و آيات و اخبارى كه دلالت بر ذمّ آن مىكند بر اين صورت كه وسيله براى مقاصد فاسد است حمل مىشود ، و آنچه دلالت بر مدح آن مىكند بر اين صورت كه وسيله براى مقاصد صحيح است حمل مىشود . و چون طبع آدمى به پيروى از شهوات ، كه راهزن او در سير به سوى خداست ، مايل است و مال و ثروت هموار كنندهء راه شهوات و آلت و وسيلهء آنهاست ، زائد بر قدر كفايت آن خطرى بزرگ در بردارد ، و بدين جهت انبياء و اولياء از شرّ آن به خدا پناه مىبردند ، تا آنجا كه پيامبر ما صلى اللَّه عليه و آله فرمود : « اللَّهمّ اجعل قوت آل محمّد كفافا » « خدايا روزى آل محمّد را به قدر كفاف ده » . و گفت : « اللَّهمّ أحينى مسكينا و أمتنى مسكينا » « پروردگارا مرا در زندگى مسكين دار و مسكين بميران » .